ولی میدونی
من یه اخلاق خاصی دارم
وقتی وارد یه محیط جدید میشم
اون محیط رو یا آدم های توش رو جدا میکنم
در واقع واسه خودم یه منطقه امن میسازم که توش راحت باشم
جدا از اون منطقه امن ... یه جور ماسک دارم ماسک که نه یه جور خویشتن داری ... یه چیزی بین این دو تا
و توی اون منطقه امن راحتم بدون اون ماسک یا خویشتن داری که گفتم
مثلا وقتی دوستام وارد این منطقه امن میشن ... خب تفاوت های فاحشی پیدا میکنن
مثلا به من میگفتن مغروری ... میگفتن اصن فیست غرور داره
حالا وقتی با یکی از دوستام که توی همین منطقه امن هست صحبت میکنم بشدت راحتم ... تا جایی که بعضی وقتا وقتی بهش فکر میکنم احساس میکنم که واقعا یه چیزایی رو چرت و پرت گفتم
به نظرم این منطقه امن رو همه دارن ... منتهی واسه هر کسی قانون هاش فرق میکنه
میدونی یه جورایی انگار مثلا جلوی استادت یا معلمت یه حرف هایی رو نمیزنی اما جلوی دوستت هرچی میخوای میگی .... یه همچین چیزی منظورمه
البته که بلاگفا هم واسه من یه منطقه امن بوده
+مدت ها بود که به این قسمت از اخلاقیاتم واقف شده بودم منتهی چت امشب با دوستم (#اسفندی_شاخ) ترغیبم کرد که اونو هم اینجا ثبتش کنم ...
باشد که متوجه شده باشید وقتی اینجا هر چرت و پرتی میگم در مورد مدل موهام درمورد گرسنگیم یا سیریم یا هر اتفاق کوچیک دیگه ای فقط دلیلش اینه که بلاگفا نقطه امنمه و من توی نقطه امنم هر چرت و پرتی به زبونم میاد مینویسم :)