دختری از بهار

من دلم تنگ شده واسه یکی که نیست 

یکی که نبوده 

و یکی که فکر نمیکنم در آینده بیاد 

نمی‌دونم اما جای خالی یکی هست توی زندگیم ...

یکی که بعضی وقتا نگرانش بشم 

یا گاهی دعوا کنم باهاش 

جای های خالی به این سادگی ها پر نمیشن 

و به نظرم زندگی ظرفیت خاص خودش رو داره 

وقتی اون جای خالی پر میشه که یه جای پر خالی بشه 

واسه همین زیاد اصراری ندارم روی پیدا کردن یکی که این جای خالی رو پر کنه

ترجیح میدم از جاهای پر زندگیم لذت ببرم و زیاد در گیر اون جا های خالی نشم چون طبق چیزی که بالا گفتم به نظرم وقتی جاش پر میشه که یه جای پر خالی شه 

مثل جای قاب عکسی که بعد از چند سال از دیوار برش میدارن توی چشم میزنه 

و من آمادگی رو به رو شدن با اون جای پری که خالی شده رو ندارم 

(واسه روشن شدن موضوع میگم منظورم از جای خالی رل و عشق و حتی همسر آینده نیست کاملا به یه شخص خاص فکر میکنم که نقش خاصی داره ولی نمی خوام بیشتر از این توضیح بدم در موردش )

من حتی واسه جاهایی هم که نرفتم دلم تنگ شده (مثلا دانشگامون)

این رو هم نوشتم همین الان این رو نوشتم ولی به نظرم خوب نشده نظرتون در این مورد چیه؟

یه وقتایی آدم دلش تنگ میشه احساس

واسه یکی که نیست 

یکی که هیچ وقت نبوده  

یکی که شاید هیچ وقت نیاد

این دلتنگی نه فقط مربوط به آدماس 

که مربوط به مکان ها هم هست 

یه وقتایی دلت تنگ میشه

واسه جایی که هست اما اونجا نیست 

واسه جایی که حتی ندیدتش 

واسه اونجایی که دلش میخواد باشه 

فرقی نمیکنه کجا باشه 

دله دیگه 

کارش از روی حساب کتاب و منطق نیست