یه چیزی رو نوشتم واسه روز دانشجو
قبلش روز دانشجو رو به نسرین و بقیه دوستای دانشجوم مثلا مستوره تبریک میگم
توی این نزدیک به یک ماهی که کلاس ها شده همه چی عجیب بوده به مدد کرونا دانشگاه ها مجازی شدن و خیلی شیک و مجلسی تمام تصوراتم نسبت به دانشگاه و زندگی دانشجویی کن فیکون شده رسما
کی فکرش رو میکرد بعد از دوازده سال تحصیل صادقانه این بشه آخر و عاقبت دانشگاه اومدنمون ؟
ولی با همه این ها کلاس های مجازی هم خالی از لطف نیست
مثلا وقتی که هنوز استاد ها رو نمیشناسی و وقتی برای اولین بار وارد سامانه میشی با هشت جلسه ابتدایی درس مواجه میشی و حقیقتا فکت میوفته
وقتی که توی یه کلاس تو به عنوان میزبان تعریف میشی و میتونی اذیت کنی ...فقط حیف که دو جلسه بیشتر طول نمیکشه
وقتی که وارد کلاس میشی و صدای استاد قطع میشه
یا وقتی توی کلاس به خاطر سنگین بودن سامانه از کلاس پرت میشی بیرون
یه جاهایی انقدر سنگین میشه که حتی استاد رو هم بیرون میکنن
وقتی که هر دفعه فامیلیت رو اشتباه میگن و تو هرچقدر هم که بخوای بنویسی و تایپ کنی باز استاد حرف خودش رو میزنه...
اون موقع مجبور میشی به صد روش علمی و غیرعلمی به استاد با دود علامت بدی که: استاااااد داری اشتباه میز...اهم میخونی
وقتایی هم هست که یهویی صدا از بیرون میاد و تو رسما به جای اینکه درس رو گوش بدی تمرکز میکنی روی اون صدای خارجی...
وقتی پسر استاد میاد کنار دوربین و اسکرین میگیری
یا مثلاً یه وقتایی استاد یه کتاب رو معرفی میکنه و بطور کاملا اتفاقی اون کتاب نوشته خودشونه و وقتی به دستت میرسه میبینی سن کتاب از سن خودت بیشتره :))
یه وقتایی هم هست که اگر تمام موارد آماده باشه میتونی بخوابی
یکی از خوبی های کلاس های مجازی همین قسمته آخه قبلا کی میتونست هم سر کلاس شرکت کنه و هم کل کلاس رو داشته باشه؟
ربطی هم به دانشجوی ترم اولی و دانشجوی ترم آخری نداره حتی در جایی میتونم ادعا کنم که ربطی به دانشجو درس خون بودن و درس نخون(!)بودن هم نداره
اون جشن های معارفه دیگه آخرشه ... به لطف کرونا جشن های معارفه دانشجویان نوورود بدون حضور دانشجویان نوورود برگزار میشه:)
خلاصه که شاید دانشگاه حضوری نباشه اما مجازی هم خالی از لطف نیست و لذت های خاص خودش رو داره :)
به غیر از اون وقتی که توی خونه اتاق تو میشه اهواز و وقتی کنار خانواده میری سر کلاس بهت میگن پاشو برو اهواز اینجا چی کار میکنی ؟! یا هم از سقف اتاق میپرسن که مبادا نم داده باشه چون اهواز زیاد بارون اومده
در کل دانشگاه اون چیزی نبود که من همیشه بهش فکر میکردم و تصور میکردم اما تصوری هم که الان از دانشگاه دارم چیز زیاد بدی نیست مطمئنا بعد از حضوری شدن دلم براش تنگ میشه
امیدوارم هرچه زود تر دانشگاه ها باز بشه و بتونیم دانشگاهمون رو ببینیم حداقل:)